Televisie

	Kop en staart, 1980-1981 De kwaliteit is afgenomen, maar het ziet er nog best aardig uit. Na een screentest met nog een kwartet anderen werd de klus aan mij toegewezen. Vrolijk gehannes met dieren en 83 liedjes. Of ik daar wat mee kon. Dat kon ik. Een derde van de liedjes opnieuw gecomponeerd en de rest vertaald. Daarna alles ingesproken, gespeeld en gezongen. Op een andere pagina: Kop en staart audio staan twee audiospeellijsten van de liedjes uit alle 26 video-afleveringen.
	Job en z’n pa, 1983-1985 Na ‘Kop en Staart’ kreeg ik de opdracht ‘Job en z’n pa’ te maken, ook dat was nog vóór ik bij de EO in dienst kwam. Dick Baarsen schreef deze serie geloofseducatie. Alledaagse gebeurtenissen met een diepere laag. Ik sprak de tekst in en schreef er een liedje bij.
	Videoclips, na 1985 Communiceren wat ons het meest na aan het hart lag bleek behoorlijk moeilijk via het medium. Uitspraak van een collega: ‘Van alle manieren om het evangelie te verkondigen is televisie de allerslechtste.’ Een mooi experiment dat mij bij de EO werd toegestaan was het maken van videoclips met een boodschap. Het werden gedramatiseerde liedjes. Er is nog een video-opname van een liedje aan toegevoegd uit een openluchtdienst van enkele jaren geleden in Linschoten.
	Tussen de regels, 1991-1992 Nadat Wim en Lanny waren gestopt met de Kinderkrant, maakten wij een doorstart, 2.0 zeg maar. Het programma bleef een magazine dat bestond uit allerlei uiteenlopende onderdelen. Een van die items was ‘Tussen de regels’ waarin een met beeld en tekst geweven tapijtje van geloofseducatie werd uitgerold.
	Als je durft, 1994-1997 Anneke Kouwenhoven regisseerde het en Ben Ketting was de presentator van het tiener-discussieprogramma ‘Als je durft’. Het gesprek vond plaats op telkens een andere middelbare school waar een klas tot viewruimte werd omgebouwd. Twee items gaven de aanzet voor de discussie: een persoonlijk verhaal van een tiener en een sketch. De sketches mocht ik schrijven.
	Een verhaal dat groeit, 1995-1999 Bijbelverhalen hadden bij EO-Kinderprogramma’s altijd een hoge prioriteit. Maar hoe vertel je die? Op allerlei manieren, en bij mij rijpte het idee om tekeningen te gebruiken, waarin ook enige beweging zat. Een animatiefilm kon natuurlijk niet, daaraan zou het hele jaarbudget van de EO zijn opgegaan. Maar illustraties kun je ook een beetje laten bewegen. Beeldend kunstenaar Willem Zijlstra en ik gingen aan het werk. Het werden twee series van 13 verhalen rond Jezus: ontmoetingen en gelijkenissen.